ANEURYSENS

 

„ANEURYSENS-innowacyjny mikroczujnik do diagnostyki i monitoringu ryzyka tętniaków aorty brzusznej”
(akronim: ANEURYSENS)

Projekt badawczy prowadzony przez zespół naukowców Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Wrocławiu, Ośrodka Badawczo-Rozwojowego ma na celu
uzyskanie wiedzy na temat patogenezy i rozwoju tętniaka aorty brzusznej oraz opracowanie mikroczujnika do wykrywania tego schorzenia.

Projekt „ANEURYSENS – innowacyjny mikroczujnik do diagnostyki i monitoringu ryzyka tętniaków aorty brzusznej”, współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Inteligentny Rozwój.

Projekt realizowany w ramach konkursu Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, IV oś priorytetowa, działanie 4.1., poddziałanie 4.1.4.

Wartość projektu: 4 757 765,22 PLN

Wartość dofinansowania: 1 154 790,00 PLN
Okres realizacji projektu: 1/09/2017 – 29/02/2020

Kierownik projektu: Prof. dr hab. n. med. Wojciech Witkiewicz

Brzuszny odcinek aorty rozpoczyna się w rozworze aortowym przepony na wysokościXII kręgu piersiowego, następnie biegnie po przedniej powierzchni kręgów lędźwiowych z nieznacznym przesunięciem w lewo, a kończy się podziałem na tętnice biodrowe wspólne w pobliżu dolnej części trzonu kręgu L4. Przeciętna średnica brzusznego odcinka aorty u zdrowych mężczyzn wynosi od 2.0 do 2.4 cm, natomiast u kobiet od 1.7 do 2.2 cm. Tętniaki w tym odcinku stanowią większość, bo aż 80% wszystkich tętniaków i osiągają średnicę kilkunastu centymetrów (Johnston i wsp., 1991, Noszczyk, 2007).

Według wytycznych Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej tętniak aorty brzusznej (TAB) to stałe, miejscowe poszerzenie brzusznego odcinka aorty do średnicy równej 3 cm lub większej. Klasyfikacja ta stosowana jest zarówno dla kobiet jak i mężczyzn. Przytoczona definicja odnosi się bezpośrednio do wymiaru naczynia. Inna, powszechnie stosowana w piśmiennictwie definicja, proponowana przez Międzynarodowe Towarzystwo Chirurgii Naczyniowej, uwzględnia osobniczą zmienność średnicy aorty. Stosownie z nią za TAB uznawane jest poszerzenie światła naczynia o co najmniej 50% w stosunku do prawidłowej części naczynia w odcinku proksymalnym. Średnica niezmienionej chorobowo aorty w odcinku brzusznym może bowiem wynosić 12 mm u drobnej kobiety i 27 mm u rosłego mężczyzny (Johnston i wsp., 1991, Moll i wsp., 2011).

Tętniaki aorty brzusznej w 95% wszystkich przypadków choroby lokalizują się poniżej odejścia tętnic nerkowych. Z reguły kończą się przed podziałem aorty, zdarza się jednak, że obejmują jedną lub obie tętnice biodrowe wspólne. Zazwyczaj mają asymetryczny kształt, określany jako workowaty i szerokie wrota, charakterystyczne dla tego odcinka aorty. Rzadziej występują tętniaki wrzecionowate, będące symetrycznymi uwypukleniami ściany aorty. W budowie TAB wyróżnia się worek oraz szyję czyli odcinek aorty pomiędzy odejściem tętnic nerkowych a właściwą częścią tętniaka.

Schematyczny obraz tętniaka aorty brzusznej

Schematyczny obraz tętniaka aorty brzusznej

 

 

ANEURYSENS-innowacyjny mikroczujnik do diagnostyki i monitoringu ryzyka tętniaków aorty brzusznej

Cele projektu

Mikroczujnik

Konsorcjum

 

Tętniak aorty brzusznej – Co warto wiedzieć?

Badania

Ryzyko powstania

Wynik badania USG

Profilaktyka